© kerkzoeker

Kerkzoeker

 

ALTIJD AL WILLEN WETEN HOE HET ZIT MET DE KERK??

alle informatie van alle kerken in Nederland op één site

Algemene Brieven

De brieven van Paulus

 

Na de evangeliën en de Handelingen volgt een ver­zameling brieven, eerst die van de apostel Paulus, daarna die van anderen. De volgorde van Paulus' brieven heeft niets te maken met het tijdstip waarop ze geschreven zijn, maar uitslui­tend met de lengte van de brieven: de langste staat voorop, de kortste achteraan. Over de vragen waar en wanneer de brieven geschreven zijn bestaat lang niet altijd zekerheid. Ook het auteurschap is in de loop van de kerkgeschiedenis vaak betwist. Paulus heeft drie belangrijke zendingsreizen gemaakt ide van groot belang zijn geweest voor het ontstaan van de christelijke kerk. Zijn laatste reis maakte hij in gevangenschap naar Rome. Hieronder treft u links aan naar kaarten van de zendnigsreizen die Paulus gemaakt heeft.

Kaart van de eerste zendingsreis van Paulus

Kaart van de tweede zendingsreis van Paulus

Kaart van de derde zendingsreis van Paulus

Kaart van de reis van Paulus naar Rome

 

 

De brief van Paulus aan de Romeinen

De brief aan de Romeinen heeft Paulus omstreeks het jaar 58 vanuit Korinte geschreven. Hij kent de gemeente in Rome niet, maar wel hoopt hij haar spoedig te bezoeken (hoofdstuk 15:24) om daarna verder te reizen naar Spanje. De hoofdinhoud van de brief geeft hij in hoofdstuk 1:16-17 zelf aan: de rechtvaardiging door het geloof. Enkele andere onderwerpen die hij in deze brief behandelt, zijn de verhouding tot de wet, de betekenis van de opstanding, het leven uit het geloof en de toekomst van Israël.

Lees de brief van Paulus aan de Romeinen met kanttekeningen

 

 

De eerste brief van Paulus aan de Korintiërs

Korinte was in de dagen van Paulus een belangrijke haven- en handelsstad in Midden-Griekenland. Ze was een centrum van cultuur en vermaak en een ontmoetingsplaats van allerlei gods­diensten. Er woonde een groot aantal Joden. Tijdens zijn tweede reis verbleef Paulus er anderhalf jaar (Handelingen 18:11) en heeft hij velen voor het geloof in Jezus gewonnen.

Paulus heeft deze brief omstreeks het jaar 54 vanuit Efeze geschreven. Hij geeft antwoord op een brief die hij van de gemeente te Korinte ontvangen heeft (zie hoofdstuk 7:1) en gaat in op de daarin gestelde vragen. Deze vragen laten iets zien van de spanningen die in deze christengemeente bestonden en die tot verdeeldheid leidden. Paulus wijst op Jezus als het funda­ment van het geloof en als richtsnoer voor het geloofsleven.

Lees de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs met kanttekeningen

 

 

De tweede brief van Paulus aan de Korintiërs

In de tijd tussen de eerste en de tweede brief aan de Korintiërs moet zich heel wat hebben afgespeeld. Waarschijnlijk heeft Paulus in die periode nog een kort bezoek aan Korinte gebracht (hoofdstuk 2:1; 12:14 en 13:1), en daarna opnieuw een, overigens niet bewaarde, brief geschreven die soms wordt aangeduid als de 'tranenbrief' (hoofdstuk 2:4).

De tweede brief aan de Korintiërs heeft de apostel Paulus waarschijnlijk geschreven in het jaar 55, ruim een jaar na de eerste brief, nadat Titus, een van zijn medewerkers, hem wat gunstiger berichten uit Korinte had gebracht (hoofdstuk 7:7). Paulus gaat uitvoerig in op zijn relatie met de christenen in Korinte, op de rechten en plichten van het apostelambt en op de noodzaak van financiële steun aan de kerk in Jeruzalem

Lees de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan de Galaten

Paulus heeft deze brief geschreven aan de christengemeenten die hij op zijn eerste of tweede zendingsreis gesticht had in Galatië, een landstreek in het midden van het huidige Turkije. De datering van de brief kan om die reden variëren tussen de jaren 48 en 54. In deze gemeenten zijn er joodse christenen die menen dat de heiden-christenen zich moeten laten besnijden, als zij deel willen hebben aan het heil van Christus. Eerst verdedigt Paulus zijn gezag als apostel en zijn recht om het evangelie te prediken onder de heidenen. Daarna wijst hij op de vrijheid waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt, ook van de joodse wet.

Lees de brief van Paulus aan de Galaten met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan de Efeziërs

Efeze was in Paulus' dagen de hoofdstad van de Romeinse pro­vincie Asia (in het westen van het huidige Turkije). Er woonden veel Joden in Efeze. Paulus bezocht de stad heel kort op zijn tweede reis (Handelingen 18:19-21) en verbleef er twee jaar en drie maanden op zijn derde reis (Handelingen 19:8-10). Deze brief is een van de gevangenschapsbrieven (zie hoofdstuk 3:1). Maar wanneer en uit welke gevangenis Paulus hem geschreven heeft, is niet met zekerheid te zeggen. Door zijn algemene toon en de theologische inhoud, lijkt het meer op een rondzendbrief die voor meerdere gemeenten bestemd was. De brief vertoont veel overeenkomsten met die aan de Kolossenzen. De voornaamste onderwerpen van de brief zijn Gods heilsplan voor de wereld en de eenheid van Joden en niet-Joden onder Christus als hoofd van zijn gemeente.

Lees de brief van Paulus aan de Efeziërs met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan de Filippenzen

Filippi was een stad in het oosten van Macedonië die groten­deels bewoond werd door Romeinse veteranen en Italiaanse boeren. Het kleine aantal joodse inwoners had geen synagoge maar kwam bijeen op een gebedsplaats aan de rivier. Daar heeft Paulus voor het eerst op Europese bodem het evangelie verkon­digd (Handelingen 16:12-40). Later heeft Paulus deze gemeente nog een keer bezocht (Handelingen 20:6). Ook deze brief is van­uit de gevangenis geschreven (hoofdstuk 1:7), waarschijnlijk rond het jaar 55.

Tussen Paulus en deze gemeente bestond een goede verhou­ding. Een afgevaardigde uit Filippi heeft hem in de gevangenis een geschenk van de gemeente gebracht en Paulus bedankt daarvoor in zijn brief. Verder deelt Paulus een aantal vermanin­gen uit en geeft hij uiting aan zijn zorgelijke situatie in de gevangenis.

Lees de brief van Paulus aan de Filippenzen met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan de Kolossenzen

Kolosse was een stad in het zuidwesten van Klein-Azië. Paulus had er niet zelf gepredikt. Het evangelie was er al verkondigd door Epafras (hoofdstuk 1:7). Ook van deze gevangenschapsbrief (hoofdstuk 1:24 en 4:3) is niet met zekerheid te zeggen waar en wanneer hij geschreven is. Wellicht in Efeze rond het jaar 55.

Aanleiding voor het schrijven van de brief is dat Paulus behalve veel goeds (hoofdstuk 2:5), ook gehoord heeft over gevaarlijke dwalingen die in de gemeente geleerd worden. Met name de leer dat de grote afstand tussen de onzichtbare God en de stoffe­lijke mens overbrugd moet worden door allerlei tussenwezens. Paulus vermaant hen zich te houden aan het aloude ene evange­lie. Alleen Christus is de ware middelaar tussen God en de mensen.

Lees de brief van Paulus aan de Kolossenzen met kanttekeningen

 

 

De eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen

Tessalonica, het tegenwoordige Tessalonïki, was in Paulus' dagen een belangrijke havenstad in Macedonië. Er was een jood­se gemeenschap met een synagoge waar Paulus op zijn tweede reis predikte. Hij vond echter meer gehoor bij de niet-Joden. Wegens een door de Joden veroorzaakt oproer moest Paulus plotseling de stad verlaten (Handelingen 17:1-9).

Deze brief is de oudste brief van Paulus die wij kennen. Hij is waarschijnlijk in Korinte geschreven tussen de jaren 49 en 53. Volgens hoofdstuk 2:18 heeft Paulus enkele malen geprobeerd opnieuw naar Tessalonica te gaan, maar de satan heeft het hem belet. Daarom heeft hij zijn medewerker Timoteüs ernaar toege­stuurd, en die is nu met geruststellend nieuws over het geloofs­leven van de gemeente teruggekeerd (hoofdstuk 3:1-13). In deze brief drukt Paulus zijn dankbaarheid hierover uit. Verder deelt hij vermaningen uit die vooral betrekking hebben op de ver­wachting van de wederkomst van de Heer en op het lot van de gestorven christenen.

Lees de eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen met kanttekeningen

 

 

De tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen

Deze brief gaat nader in op een van de onderwerpen uit de eer­ste brief, namelijk de wederkomst van de Heer. Het uitblijven ervan hield de gemeente erg bezig. Sommigen waren in verwar­ring gebracht door de bewering dat de dag van de Heer al geko­men was. In zijn antwoord dat opmerkelijk zakelijk en afstandelijk van toon is, wijst Paulus op al de gebeurtenissen en tekenen die aan de terugkomst van de Heer vooraf moeten gaan. Zolang het niet zover is, moeten de christenen in geloof en volharding aan deze wereld verder werken.

Lees de tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen met kanttekeningen

 

 

De eerste brief van Paulus aan Timoteüs

De beide brieven aan Timoteüs en die aan Titus horen naar vorm en inhoud bij elkaar. Zij worden de pastorale (= herderlij­ke) brieven genoemd, omdat zij de jonge Timoteüs en Titus raad, vermaning en bemoediging willen geven bij hun pastorale werk. In deze brief geeft Paulus aanwijzingen voor de orde in de gemeenten, over bestrijding van dwaalleer, over zielzorg en eredienst en over de eisen waaraan ambtsdragers moeten vol­doen. Plaats en datering van de pastorale brieven zijn niet met zekerheid te geven.

Timoteüs was leerling en medewerker van Paulus. Hij was afkomstig uit Lystra of Derbe (Handelingen 16:1) en de zoon van een Griekse vader en een joodse moeder. Volgens hoofdstuk 1:3 ontvangt Timoteüs deze brief in Efeze. Aanleiding voor het schrijven van de brief is volgens hoofdstuk 1:3-11 dat er te Efeze dwaalleraars aan het werk zijn. Timoteüs moet tegen hen strij­den met geloof en met een goed geweten (hoofdstuk 1:19).

Lees de eerste brief van Paulus aan Timoteüs met kanttekeningen

 

 

De tweede brief van Paulus aan Timoteüs

Evenals in de eerste brief waarschuwt Paulus in deze brief zijn jonge mede­werker tegen de dwaalleren die de gemeente bedreigen. Richtlijnen over de organisatie van de gemeente ontbreken. Paulus richt zich heel persoonlijk en intiem tot Timoteüs en spreekt ook zeer bewogen over zijn eigen moeilijke omstandig­heden.

Lees de tweede brief van Paulus aan Timoteüs met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan Titus

Titus is waarschijnlijk door Paulus' prediking tot bekering geko­men (hoofdstuk 1:3). Volgens Galaten 2:1-5 was hij van heidense afkomst. In het boek Handelingen wordt hij nergens als mede­werker van Paulus genoemd. In de moeilijkheden die Paulus met de gemeente te Korinte ondervond, heeft hij Paulus echter trouw terzijde gestaan en hem veel diensten bewezen (zie 2 Korintiërs 7:13-15). Blijkens hoofdstuk 1:5 ontvangt Titus de brief op Kreta, waar hij belast is met de ordening van de gemeente. Hij krijgt uitgelegd aan welke eisen kerkelijke bestuurders moeten voldoen, hoe hij zich moet opstellen tegen­over verschillende personen en groeperingen in de gemeente, en wat de kern is van de christelijke leer.

Lees de brief van Paulus aan Titus met kanttekeningen

 

 

De brief van Paulus aan Filemon

Deze kortste brief van Paulus behoort bij de zogenaamde gevangenschapsbrieven (vers l). Waarschijnlijk heeft Paulus hem geschreven in het jaar 54 tijdens een gevangenschap in Efeze. Uit de brief blijkt dat hij in de gevangenis de weggelopen slaaf Onesimus heeft ontmoet en dat deze door Paulus tot geloof in Jezus is gekomen. Met deze brief stuurt Paulus nu Onesimus terug naar zijn meester Filemon en wekt hij deze op Onesimus te ontvangen, niet meer als slaaf maar als een geliefde broeder (vers 16).

Lees de brief van Paulus aan Filemon met kanttekeningen

 

 

Met dank aan het Nederlands Bijbelgenootschap te Haarlem voor toestemming van het gebruik van de gegevens uit Bijbelwijzer